Wardzia

Jest to najrozleglejszy i najbardziej spektakularnie położony skalny klasztor. Do dziś funkcjonuje jako obiekt sakralny mimo rzeszy turystów tłumnie odwiedzających to miejsce. Wardzia to także jedna z wizytówek Gruzji.

Wardzia położona jest ok. 60 km na południowy wschód od Achalcyche w Meschetii (Samcche-Dżewachetia). W czasach królowej Tamary (przełom XII/XIII w.) jednej z najwybitniejszych władczyń/władców Gruzji kompleks rozciągał się na przestrzeni 500 metrów i posiadał Az 13 kondygnacji. W razie zagrożenia mógł pomieścić aż 60 tys. osób. Składał się z pomieszczeń mieszkalnych, stajen, piekarń, obór, piwnic do składowania wina, kościołów oraz pomieszczeń do składowania książek.
Niestety w 1283 r. okolice nawiedziło tak silne trzęsienie ziemi, iż 70% kompleksu zostało doszczętnie zniszczone. Do naszych czasów zachowała się jedynie 1/5 pierwotnego założenia. W czasach ZSRR z powodu bliskiej granicy z Turcją obiekt był niedostępny do zwiedzania. Dlatego może dziś jest tak pełny przyjezdnych spragnionych odkrywania tajemnic Wardzii.

Nazwa Wardzia pochodzi od pewnej legendy związanej z królową Tamarą. Jako mała dziewczynka przebywała w okolicy ze swoim stryjem – królem Jerzym III. W pewnym momencie się zgubiła. Poszukiwania trwały aż do momentu, kiedy usłyszano dziecięcy okrzyk „Ak, var, dzia” („Tu jestem, wujku”).

Jadąc od strony Achalcyche i Chertwisi po naszej prawej stronie na zboczu zaczynają pojawiać się liczne dziury i wgłębienia w skałach. Po chwili z szosy rozpościera się już niesamowity widok na cały klasztor w Wardzii. Z parkingu trzeba dojść asfaltową szosą ok. 300 metrów do pierwszych jaskiń. Naturalnie jest także opcja podwózki meleksem za dodatkową opłatą. Pytać o niego należy w kasach przy parkingu.

IMG_9989

Droga asfaltowa u ściany zamienia się w utwardzoną kamienną ścieżkę. Pierwszy kompleks jaskiń, tzw. Ananauri jest starszy, niż cała Wardzia, bo pochodzi z X w. Zagłębiając się w pieczary można dostrzec miejsca na przywiązywanie cugli.

IMG_0002

Dalej ścieżka prowadzi do dzwonnicy. Ponieważ jest ona tuż nad urwiskiem, bardzo dużo turystów robi sobie przy niej zdjęcia, z jednej lub z drugiej strony. Dzwonnica została zbudowana tuż po trzęsieniu ziemi z 1283 r. Należy zwrócić uwagę na pięknie rzeźbiony portal wejściowy do dzwonnicy oraz na przepiękne motywy roślinne znajdujące się w prawym górnym rogu fasady dzwonnicy. Motywy te są dowodem, iż w regionie przez stulecia przetrwały elementy kultury przedchrześcijańskiej.

IMG_0003

IMG_0011

Centralnym punktem Wardzii jest kościół Wniebowzięcia NMP z 1186 r. Przetrwał on wielkie trzęsienie ziemi z następnego stulecia. Do dziś jest obiektem czynnym. Wśród rzeszy turystów dumających nad dzwonami i fragmentami fresków gdzieniegdzie dostrzec można przewijających się mnichów z charakterystycznymi dla regionu Zakaukazia nakryciami głowy. Freski przedstawiają sceny z Nowego Testamentu, a także wizerunki królowej Tamary ukazanej jako panna (ponieważ nie posiada podwiki – chusty zasłaniającej twarz i ramiona).

Mnisi nieśmiało proszą o nierobienie zbyt dużej ilości zdjęć w kościele!!!

IMG_0026

IMG_0027

Po lewej stronie od nawy kościoła znajduje się wejście do najdłuższego podziemnego korytarza. Początkowo wiedzie on przez kilka pomieszczeń, między którymi przechodzi się po drewnianych drabinach i kamiennych schodkach. Korytarz mocno zagłębia się w masyw górski. Na całej swojej długości jest oświetlony. Wyjście znajduje się w zupełnie innym miejscu, dwie kondygnacje powyżej poziomu głównej trasy. Zejście po metalowych i kamiennych, lecz niezwykle wąskich schodkach może stanowić wyzwanie. Dlatego polecam przejść szlak podziemny na odwrót. Zacząć ok. 200 metrów dalej od kościoła i wspiąć się na skalne okna. Następnie zejść w korytarz i skończyć przy kościele Wniebowzięcia. Spacerowym marszem zajmie to ok. 15 minut.

IMG_0036

IMG_0037

Końcówka trasy po przejściu momentu wejścia/wyjścia z podziemnego korytarza to ostre zejście kamiennymi schodkami w dół. Trasa prowadzi przez fragmenty odkryte oraz przez dłuższe zamknięte korytarze skalne. Po wyjściu kamienna ścieżka prowadzi nas wzdłuż ściany klasztoru do parkingu.

IMG_0039

IMG_0050

Cała trasa w Wardzii zajmuje średnio 2 godziny.

Cena wstępu: 3 GEL/os.

Podjazd drogą asfaltową meleksem w górę – 10 GEL/os. – płatne dodatkowo, nie w ramach wstepu.

Na parkingu przed Wardzią znajdują się toalety oraz budki z możliwością zakupu czegoś do jedzenia i picia.

UWAGA!!! W czasie deszczu (który może się zdarzyć nagle nawet latem) dobrze jest mieć ze sobą latarkę potrzebną na oświetlenie zejścia kamiennymi schodkami w końcowej fazie trasy.

Jak dojechać?

Najczęściej wybierane są 1-dniowe wycieczki do Wardzii z Achalcyche lub z Borjomi.

Marszrutki dojeżdżają do Wardzii z Achalcyche codziennie o 10.30, 12.20, 16.00, 17.30. Czas podróży ok. 1,5h. Koszt – 10 GEL/os. Marszrutki powrotne do Achalcyche odjeżdżają z Wardzii codziennie o 8.30, 9.30, 13.00 i 15.00. Koszt również 10 GEL/os.
Wardzię można zwiedzić także z Borjomi w ramach wycieczki prywatnej z kierowcą. Ceny kształtują się w granicach 150 GEL za samochód do dyspozycji przez cały dzień. W ramach tego można oprócz Wardzi można dojechać do innych atrakcji (Achalcyche, Sapara, Chertwisi, Wardzia, Kumurdo). Wstępy płatne dodatkowo. Informacje w Borjomi u Artura Stepanianiego.

Kiedy jechać?

Najlepszą porą do odwiedzenia Wardzii jest okres maj – październik.